บทที่ 41 四十一

ซีฮันยืนนิ่ง โดยที่แขนทั้งสองข้างกางออกแล้วค้างเอาไว้อย่างนั้นโดยที่ไม่ได้กอดตอบแต่อย่างใด มีเพียงลมหายใจที่ค่อยๆ ผ่อนออกมาเบาๆ ก่อนจะพูดออกไป

"ขอบใจนะ นายเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเราเสมอขอบคุณจริงๆ" ประโยคของซีฮันทำให้เนี่ยงเจียงระบายยิ้มออกมาค่อยๆ ปล่อยอ้อมกอดของตัวเองออกแล้วเปลี่ยนเป็นเอามือทั้งสองข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ